Szlakiem Narbutta

Konspiracyjne pismo "Szlakiem Narbutta", noszące podtytuł "Organ Sił Zbrojnych Ziemi Lidzkiej" (od września 1944 r. "Czasopismo Ziemi Lidzkiej"), nierozerwalnie związane jest z dziejami polskiego podziemia niepodległościowego na Nowogródczyźnie. Mimo że ukazywały się tam pisma o większych nakładach, to jednak właśnie ten tytuł stał się symbolem, swego rodzaju wizytówką Armii Krajowej w tej części północno-wschodnich ziem polskich. Biuletyn "Szlakiem Narbutta" jawi się jako pismo dość niezwykłe, odmienne od typowej prasy podziemnej AK. Był bowiem tworzony przez żołnierzy i przeznaczony przede wszystkim dla żołnierzy. Redaktorzy i autorzy tekstów podpisywanych pseudonimami to nie postacie anonimowe, byli oni znani i popularni zarówno w szeregach AK, jak i wśród ludności cywilnej. Niniejszy praca składa się z dwóch części. W eseju wstępnym pióra Kazimierza Krajewskiego podjęta została próba ukazania biuletynu "Szlakiem Narbutta" na tle działalności Biura Informacji i Propagandy Komendy Nowogródzkiego Okręgu AK. Druga część książki prezentuje zawartość zachowanych numerów "Szlakiem Narbutta", które udało się po latach odnaleźć.