Aparat bezpieczeństwa i wymiar sprawiedliwośći wobec kolektywizacji wsi polskiej 1948-1956

W latach 1948 - 1956 w oficjalnych dokumentach władz podkreślano, że podstawą kolektywizacji wsi jest zasada dobrowolnego zrzeczenia się, jednak - ze względu na opór i niechęć do poddawania się narzuconym im z zewnątrz metodom uspółdzielczania i ich tempu - deklaracje te pozostały jedynie na papierze. W rzeczywistości bowiem wieś kolektywizowano, stosując przymus ekonomiczny, nacisk administracyjny, polityczny i moralny, a także represje karne. Autor próbuje odpowiedzieć na pytania: w jaki sposób państwo i jego fundamentalne organy - aparat bezpieczeństwa i wymiar sprawiedliwości - realizowały pozaprawne działania wobec chłopów, jakie były formy chłopskiego oporu wobec kolektywizacji oraz jakie były jej skutki.