Arcybiskup Bolesław Twardowski (1864–1944)

Wydawać by się mogło, ze przywoływanie osoby i jej dokonań sprzed kilku dziesięcioleci, zaprzepaszczonych niemal przez wichry historii, może uchodzić za anachronizm. Tak jednak nie jest. (…) Dobrze się stało, że żyjący współcześnie katolicy – duchowni oraz świeccy – w granicach archidiecezji lwowskiej będą mogli zapoznać się z ważną historyczną postacią naszego Kościoła – abp. Bolesławem Twardowskim, przyjrzeć się jego inicjatywom pastoralnym, metodom ich realizacji, a nade wszystko uczyć się zasady wierności Panu Bogu bez względu na zewnętrzne okoliczności, osobiste talenty bądź ich brak. (z Przedmowy abp. Mieczysława Mokrzyckiego) Dzięki pogłębionym badaniom źródłowym udało się w dużej mierze obalić dotychczasowy stereotyp metropolity Twardowskiego jako mało oryginalnego pasterza Kościoła lwowskiego, ograniczającego styl swego pasterzowania zaledwie do biernej kontynuacji linii poprzednika. Ewidentny brak charyzmy, a nadto odwagi bądź potrzeby twórczego uczestnictwa w ówczesnym życiu publicznym Lwowa, Małopolski Wschodniej, a także całej Ojczyzny nie dyskredytował go jako pasterza, organizatora oraz protektora poczynań społeczno – religijnych. To istotny walor rozprawy dr. Grzegorza Chajki, dopełniającej ważną lukę biografistyki kościelnej II Rzeczypospolitej. (z Przedmowy ks. Józefa Wołczańskiego)