Paradoksy z dziejów Kościoła

Historia kościoła pełna jest paradoksów. Nauka Jezusa Chrystusa została wydana "w ręce ludzi". Nie tylko na ich miłość bądź nienawiść, ale także na instrumentalizację czy ideologizację Jego przesłania i wymagań. Pierwsza część pracy opowiada właśnie o wielu kontrastach, jakie powstały w Kościele przez dziesiątki wieków: o rzeczywistej i fałszywej pobożności, o działaniach na pograniczu wiary i moralności. Część druga poświęcona jest religijności staropolskiej. Opowiada m.in. pełnych przepychu procesjach eucharystycznych, pełnych ludzi rzadko przystępujących do komunii; o dzieciach, które umierały wiezione podczas mrozu do chrztu; o postach, które sobie narzucano, mimo że sam Kościół tego nie zalecał. Trzecia część pracy dotyczy, jak pisze sam autor: "dojrzewania Kościoła do syntezy nauczania i uczenia się, sprzeciwu i współdziałania, misji i partnerstwa wobec świata, który wyrósł z pieluch średniowiecza".