Irlandia de Valery

Irlandczycy – odwrotnie niż Polacy – unikają rozmów o polityce. Być może jest tak dlatego, że w bratobójczej wojnie domowej zginęło ich więcej niż w walkach o niepodległość z Brytyjczykami. W obu konfliktach kluczową rolę odgrywał Éamon de Valera. Przez jednych stawiany na piedestale, przez innych zbywany bolesnym milczeniem, trochę jak w przypadku jego zwolenniczki, Konstancji Markiewicz – irlandzkiej bohaterki narodowej, arystokratki o anglo-irlandzkim rodowodzie i polskim obywatelstwie. Od początku powstania irlandzkiego państwa konflikt ideologiczny nie przebiegał od lewej do prawej strony politycznej, lecz dzielił Irlandię na zwolenników i przeciwników Traktatu Anglo-Irlandzkiego z grudnia 1921 roku. Ceną za wolność i pokój z Wielką Brytanią była utrata północnej części Irlandii i krwawy konflikt wewnętrzny. Na jego polityczne zakończenie trzeba było czekać niemal 100 lat, bo aż do wyborów w 2020 roku i utworzenie koalicyjnego rządu Fianna Fáil i Fine Gael. Czy było to ostateczne zwycięstwo de Valery, czy jego klęska, pokaże czas.