Ostatni poganie

Książka ta jest próbą rekonstrukcji dziejów i kultury tych społeczności cesarstwa rzymskiego, które pozostały wierne kultom i tradycjom pogańskim po uzyskaniu przez chrześcijan swobody wyznania. Praca obejmuje okres zamykający się w przybliżeniu między rokiem 313 a połową VI wieku. W pierwszej części książki autor pokazuje kolejne etapy pozbawiania pogan dostępu do władzy, spadku i ich znaczenia i eliminowania z życia społecznego, a także próby przywrócenia i umocnienia religii pogańskiej (Julian Apostata). W drugiej części przedstawia tradycyjne praktyki, rytuały i obrzędy o charakterze pogańskim, obecne w omawianym okresie w państwie zdominowanym już przez chrześcijaństwo.