Bałuckie chronotopy. Opowieść o łódzkiej dzielnicy

Książka ta wpisuje się w perspektywę współczesnej antropologii kulturowej i nawiązuje do obecnych w niej idei narratywistycznych, podkreślających wszechobecność porządkujących struktur narracyjnych w ludzkim doświadczeniu i wyrażaniu świata. Publikacja opowiada o łódzkiej dzielnicy, rekonstruuje świat wyrażający doświadczenie indywidualne i zbiorowe, świat wypełniony ludźmi, ich biografiami i wyobrażeniami, określonymi zdarzeniami i działaniami. Jest to opowieść autorki o Bałutach, w którą zanurzone są głosy mieszkańców dzielnicy, a także opis kulturowej rzeczywistości połączony z jej antropologiczną interpretacją.